گزیدهی اشعار سنائی، نغمه گر حدیقۀ عرفان
عنوان: گزیدهی اشعار سنائی، نغمه گر حدیقۀ عرفان
عنوان مجموعه: «میراث ادب فارسی»
انتخاب و شرح: دکتر جعفر شعار- دکتر ضیاءالدین سجّادی
صاحب اثر: ابوالمجد مجدود بن آدم سنائی
پیشینهی چاپ: چاپ اول 1374، انتشارات سخن
سنایی بزرگترین شاعر دوران غزنوی است که در اواسط قرن پنجم هجری در غزنین ولادت یافته، چنان که در مثنویِ «حدیقة الحقیقة» به زادگاه خود غزنین اشاره میکند.
در جوانی سفر کرده و نخستین بار به بلخ رفته است. مکّه و نیشابور و هرات را سیاحت کرده؛ و با بزرگان و شعرای بسیاری ارتباط یافته است. وی در سال 518 هـ.ق. از سرخس به غزنین باز میگردد و یکی از داستان مخلص او به نام احمدبنمسعود تیشه، از سنایی میخواهد که اشعارش را جمع و تدوین کند و او عذر بیخانمانی آورد. خواجه احمد برای او خانه و جامه و جام فراهم آورد و سنایی در مقدمهی کتاب به ستایش این دوست پرداخته و در «حدیقه» هم از لطف و عنایت او یاد کرده و سپاس گزارده است.
سنائی، در پی تغییری مسلگی و گرایشی از تسنّن به شیعه، در پی یافتن مراد و تحوّل عارفانهی خویش؛ از شیوهی شعر خراسانی به سبک عرفانی خاصّ که خود مبدّع آن بوده روی میکند. و در «حدیقة الحقیقة» شاهکار مثنوی عرفانی را میآفریند.
سایر آثارسنائي، مثنویهای کارنامهی بلخ، سیرالعباد الی المعاد، سنایی آباد، تحریمة القلم یا تجربه العلم، عشق نامه و عقل نامه است. طریق التحقیق نیز منسوب به سنائی است، ولی از نظر بیان دور از سبک او است و برخی از وی نمیدانند. در بخش نخست کتاب، قصاید، غزلها ، قطعهها و رباعیها و حدیقه الحقیقه آمده و در بخش دوم، شرح و توضیح مشتمل بر شرح و معنی لغات و عبارات، اشاره به مفهوم اشعار؛ و در پایان کتاب فهرست لغات و ترکیبات و نام کسان و جایها؛ …
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.