گزیده‌ی اشعار کسائی مروزی

عنوان: گزیده‌ی اشعار کسائی مروزی

انتخاب و شرح: جعفر شعار
صاحب اثر: مجدالدین ابواسحاق کسائی مروزی
«مجموعه­ی ادب فارسی»
پیشینه‌ی چاپ: چاپ اول، 1366، نشر بنیاد ؛ چاپ 1385، نشر سازمند

گذاشتیم و گذشتیم و بودنی همه بود شدیم و، شد سخن ما فسانه‌ی اطفال
شاعری که خود را در پنجاه سالگی، از «شدگان» و «به افسانه پیوستگان» می‌دانست. اینک هزار سال است که سخنش فسانه‌ی ما اطفال قرن‌های پسین است؛ و صدایش را از ورای سالهای دور، همچون نجوایی می‌شنویم که هنوز با همه‌ی کهنگی لطفی دارد و جذبه‌ای؛ و نشان از دردی دارد و جایی. کسائی از ستارگانی است که در سپیده دم تاریخ ادبیات فارسی طلوع کردند، و با وجود اندک شعری که از او باقی مانده از شاعران سرشناس است و شعرش در برخی زمینه‌ها با اشعار شاعران بزرگ چون رودکی و فردوسی پهلو می‌زند و از حیث دقّت خیال و باریکی اندیشه پایگاهی والا دارد. تصویرهای شاعرانه و خیال انگیز در اشعاری که از او باقی مانده است کم نیست …
مدیحه سرایی که مدح پیشه نیست، و دل­ْپاکی که از غلّو و گزافه گویی پرهیز می­کند.
کسائی به سال 341 هـ.ق. در مرو زاده شده و احتمالاً تا نخستین سال‌های قرن پنجم هجری زیسته است. و این گزیده از میان همه‌ی اشعار بازمانده‌ی شاعر است در وصف، حسب حال، عشق، حکمت و تمثیل، مدح و رثاء؛ و اشعار گزیده شده با مراجعه به منابع و فرهنگ‌های معتبر و پژوهش در اصالت انتساب آنها و با توجه به سبک شعر کسائی فراهم گردیده است.
این گزیده نیز، همه‌ی ویژگی‌های «مجموعه‌ی ادب فارسی» از جمله «دیدگاه‌ها»، شرح ابیات و واژه‌نامه در پایان هر سروده، کتاب نامه و فهرست و بیت نما دارد.